این باغ در منطقه ای کویری و در 6 کیلومتری شهر ماهان در مسیر جاده بم - کرمان واقع شده است و همچنین در دامنه کوه های پوشیده از برف قرار دارد و جالب است بدانید که زیبایی این باغ آن را به ثبت جهانی یونسکو تبدیل کرده است.
باغ هایی که نیاکانمان برای ما به جا گذاشته اند، سبکی منحصر بفرد از هنر و معماری است که میتوان آن را به عنوان سوغات فرهنگ به سایر نقاط جهان صادر کرد. در کشور ما باغ های معروف زیادی وجود دارد و می توان گفت شیراز یکی از بزرگترین صاحبان باغ های بکر و زیباست به عنوان مثال باغ شازده ماهان یکی از این باغ های منحصر به فرد در شهرستان ماهان است.
باغ شاهزده ماهان با بهره گیری از زیبایی های طبیعی مناطق اطراف خود بیشترین زیبایی خود را به دست آورده است. این باغ با زیبایی فریبنده خود در فصول مختلف سال هر بیننده ای را به خود جذب می کند. در ادامه این قسمت از گردشگری، یکی از باغ های بی نظیر ایران را به شما معرفی می کنیم.
این باغ دارای استخر، دیوار بلند و فضایی است که به عمارت بزرگی منتهی می شود. پیدایش این گونه پارکها به دوران سلطنت کوروش کبیر و دوره هخامنشیان برمی گردد که کوروش باغ سلطنتی را سامان داد و باغ های زیادی در اطراف کاخ ساخت. با گذشت زمان، این سبک معماری در دوره ساسانی و پس از اسلام تکامل یافت و به شهری که امروزه می بینید رسیده است.
همه چیز درباره باغ شاهزاده ماهان
در دو کیلومتری شهر ماهان و در نزدیکی شهر کرمان، باغی زیبا به نام شاهزاده ماهان وجود دارد که در دامنه کوه های تیگران ساخته شده تا جدا از آب و هوای مطبوع، از طبیعت زیبای آن بهره مند شود. جالب است بدانید که در ابتدا حاکم وقت کرمان، محمد حسن سردار ایروانی دستور ساخت این باغ را صادر کرد. پس از سال ها این پارک توسط حاکم بعدی این شهر عبدالحمید میرزا نصیرالدوله ساخته شد و البته این کار ناتمام ماند.
مرمت باغ شازده ماهان به سال 1357 برمی گردد اما متأسفانه در سال 1360 در اثر زلزله آسیب دید و مرمت شده و اکنون بخوبی و با حساسیت بیشتری از آن محافظت میشود. این عمارت به عنوان سیزد همین اثر به فهرست میراث جهانی یونسکو اضافه شد که قدمت آن به سال 2013 برمی گردد و بسیار مهم است و نام آن در فهرست جذاب ترین مکان های گردشگری قرار دارد.
یکی از باغ های ایرانی باغ شاهزاده ماهان نام دارد که قدمتی پلکانی و مسطح دارد و معماری منحصر به فردی دارد. مساحت باغ شهزده ماهان حدود 5/5 هکتار است که در دو مجموعه غربی و شرقی ساخته شده است. و یکی از زیباترین باغ های ایرانی به شمار می رود. یکی از ویژگی های بارز این بنا علاوه بر سبک معماری اصیل، وجود فواره هایی است که تنها بر اساس قوانین ارتفاع و فیزیک عمل می کنند. این باغ ۷.۵ هکتار به طول ۴۰۷ متر و عرض ۱۲۲ متر است و با حصاری بلند از فضای بیرون جدا شده است.
ورودی زیبایی که در دهانه باغ به چشم می خورد خیره کننده و چشم نواز است، شبیه به قاب عکسی که حوض ها، عمارت ها، فواره ها و درختان باغ را به تصویر می کشد. ساختمان اصلی یا کوشک در انتهای بالای پارک شامل کاخ سلطنتی، ساختمان اصلی و حمام ساختمانهای باغ است. از آنجایی که تمامی باغهای دوره قاجار به عنوان باغ، آبادی، باغ، قلعه و شکارگاه ساخته میشد، باغ شاهزاده را برای استفاده تفریحی و مسکونی احداث کرد. بنای قابل توجه پارک یعنی خانه بالا و سر خانه برای تایید اقامتگاه بودن باغ کافی است. حصارهای چوبی دو منطقه بزرگ را در جلوی دو احاطه کرده است.
ساختار و معماری این مجموعه به گونه ای است که می تواند به ساکنان خود امکان استفاده از نماهای خارجی و داخلی منحصر به فرد را بدهد. من آن را تماشا کردم و لذت بردم.با گذر از زیبایی های باور نکردنی باغ به عمارت ها و آلاچیق های شرق و غرب پارک می رسیم که در دو طبقه ساخته شده اند و در ساخت آنها از عناصر معماری منحصر به فرد استفاده شده است.
داستان هیجان انگیزی که توجه بسیاری از بازدیدکنندگان را به خود جلب می کند، جای خالی سه تکه کاشی روی طاق کاشی کاری شده است. اگر این مکان های باز را ببینید، ناخودآگاه تعجب خواهید کرد که چرا این اتفاق افتاده است، اما باید بدانید. داستانی جذاب پشت آن نهفته است. شنیده ها حاکی از آن است که صاحبان بناهای باغ در زمان تکمیل طاق ـ خبر مرگ نوه ناصرالدین شاه شاهزاده عبدالحمید میرزا ناصرالدوله ـ به مردم ظلم فراوانی می کردند.
می شنود و خیلی خوشحال می شود، گچ در دستش را به دیوار می زند و کارش را رها می کند و فرار میکند. فضاهای خالی این کاشی ها یادآور خاطره ای تاریخی است که در جلوی باغ شاهزاده خودنمایی می کند و برای بسیاری از بازدیدکنندگان و گردشگران عجیب و در عین حال جالب است.

نرسیده به ورودی ساختمان در پایین باغ دو طبقه سردرخانه، باغ شاهزاده قرار دارد که به عنوان واسطه ای بین سرسبزی و خشکی کویر، دهانه پارک را احاطه کرده است. این مکان شما را برای تماشای فضای خارق العاده باغ آماده می کند. رئیس پارک تصویری از این اثر را مانند قاب عکس در مقابل شما قرار میدهد و اگر زیر طاق آن بایستید منظره ای فوق العاده از فواره ها و حوضها و ساختمان اصلی و به نوعی آن را خواهید دید. زیباترین تصویر در ذهن شماست
تصویری جذاب از فواره ها و آبشارها با پس زمینه قله برفی جوپار و ارتفاعات آن را خواهید دید. دیدن سطوح شیبدار و چیدمان هماهنگ درختان و باغها و سکوهای مرکزی زیبا خواهد بود و در نهایت بنایی سفید رنگ به نام بالاخانه خودنمایی می کند.
ارتفاع دروازه ورودی ساختمان اصلی خانه 3 متر است. پس از عبور از این دروازه و از فضای میانی، به داخل هدایت میشوید و پلههای منتهی به اتاقهای کناری را میبینید.
این بنا به دلیل داشتن اتاق هایی در طبقه فوقانی و همچنین به دلیل داشتن نقش ورودی، اقامتگاه و مکانی برای نشستن و تماشا است. به غیر از این ورودی راه های دیگری نیز برای ورود به باغ وجود دارد که ورودی های فرعی در دو سمت طولی مجموعه در نظر گرفته شده است.
همان طور که گفتیم در مرتفع ترین قسمت مجموعه بنا به نام بالاخانه یا عمارت شاه نشین که محل سکونت فصلی و دائمی مالک به حساب می آید، اگر بخواهید به این بنا برسید، باید روی سطح حیاط پیاده روی کنید. مخلوطی از قلوه سنگ و سیمان است. طبقه اول تخت در وسط باغ و دارای سکویی در وسط درست روبروی ورودی بالایی خانه است. استفاده از راه پله داخلی راهی برای رسیدن به طبقه دوم بالای خانه است.
این بنا در بالاترین نقطه مجموعه و انتهای معبر مرکزی باغ قرار دارد و به نوعی می توان گفت تنها ساختمانی است که جدا از دیوار اصلی پارک ساخته شده است. با ایستادن در بالکن خانه بالایی می توانید تصاویر منحصر به فردی را تماشا کنید که هرگز نخواهید دید. شما چنین صحنه هایی را ندیده اید و برای همیشه در ذهن شما هک می شود.
جلوی عمارت حوض بزرگی با پنج فواره قرار دارد که آب آن به صورت آبشاری به مسیر خود ادامه می دهد و در مسیر سنگی ریخته می شود. جالب است بدانید در این ساختمان رستورانی افتتاح شده که توسط بخش خصوصی اداره می شود.

باغ شاهزاده تفاوت فاحشی با سایر پارک های ایران دارد که مربوط به قسمتی از باغ پشت خانه بالایی است که به ساکنان این امکان را می دهد تا فضای خصوصی تری جدا از محوطه اصلی را در این باغ خلوت تجربه کنند. معابر زیبا با درختان سایه دار، باغ های میوه و پیاده روهای موازی روح و جسم بازدید کننده را جلا می دهد. پس از رسیدن به آب راهه های باغ خلوت، آب از دو طرف به سمت سنگر های پارک مرکزی سرازیر می شود.
محل اقامت دائم نگهبان اصلی باغ به زعیم باشی معروف است که بخشی از آن رو به فضای پشتی خانه است. در قسمت فوقانی حمام قرار دارد و با استوانه برج مراقبت اذان از هم جدا شده است. به دلیل عمق زیاد این بنا نسبت به سایر اتاق های اطراف باغ بیشترین برآمدگی را از دیوار مجموعه دارد.
هوشمندانه ترین کار در مورد آبنماهای باغ انجام شده است زیرا با اعمال شیب و بدون اعمال نیروی دیگری بر اساس اختلاف ارتفاع فعال شده اند. و در آن از خمره هایی استفاده شده است که در اثر متصل بودن نقش خود را مانند لوله های ساختمانی به خوبی ایفا می کنند. داخل این خمره ها آب روان در باغ جریان دارد تا به یکی از خمره ها برسد. نقش زانو را در سیستم های لوله کشی امروزی بازی می کند، از آنجا می رسد و فوران می کند.
باغ های کمی مانند باغ شاهزاده که فواره های زیادی دارد وجود دارد. نکته جالبی که باید بدانید این است که در باغ های ایرانی آبنماهای مشابهی وجود ندارد و می توان از باغ ها و آبنماهای اروپایی برای ساخت آنها ایده گرفت. بوده است
نیاز ضروری برای تشکیل این باغ، سیستم آبرسانی آن بود و به همین دلیل قصد داریم نگاهی به سیستم آبرسانی این باغ داشته باشیم تا متوجه شوید منبع تامین آب این باغ تاریخی و تاریخی چگونه و از کجا بوده است. مکان دیدنی عرضه می شود و در نتیجه سرسبزی مجموعه حفظ می شود.
در مورد نحوه جریان آب و خروج آن از پارک میتوان گفت که شیب باغ باعث می شود که آب در وسط باغ از بالا به پایین به صورت جویبار خیس بخورد. منبع آب باغ قنات تیگران است که از ارتفاعات سر چشمه می گیرد. این آب از بالاترین قسمت باغ وارد سیستم توزیع می شود و سیستم آبیاری جریان فوق العاده ای را آغاز کرده است. بدین ترتیب از جلوی عمارت بالاخانه تا ورودی، جریان آب به صورت نهر ادامه دارد و در دو طرف حوض یا حوض عظیمی دیده میشود.پس از این آب از پایین ترین قسمت باغ خارج شده و وارد نهرهای معروف به چهار باغ میشود و راه خود را تا روستای تیگران ادامه می دهد و مزارع و باغ ها را به خوبی آبیاری می کند.
.jpeg)
نتیجه نهایی
درست نزدیک سنگ قبر شاه نعمتالله ولی، باغی زیبا و شگفتانگیز وجود دارد که به باغ شازده معروف است. باغی که مانند معجزه ای در دل کویر ساخته شده است تا تماشاگرانش را غافلگیر کند و زیر سایه درختان کهنسالش و صدای آرامش بخش جویبار جاری در زیر درختان، مسافر را به فکر شاهزاده ای می اندازد که بیشتر عمر خود را صرف ساختن این باغ کرده است.
باغی برای محمد حسن خان قاجار سرداری ایروانی ساخته شد. 1850 در این سایت، و در حدود سال 1870 توسط عبدالحمید میرزا ناصرالدوله در طول یازده سال فرمانداری خود در سلسله قاجار بطور کامل بازسازی و گسترش یافت.
باغ 5.5 هکتار با شکل مستطیل و دیواری دور آن است. از یک سازه ورودی و دروازه در انتهای پایینی و یک سازه مسکونی دو طبقه در انتهای بالایی تشکیل شده است. فاصله بین این دو با فوارههای آبی مزین شده است که موتور آن شیب طبیعی زمین است.
سردر این باغ به صورت ساختاری شفاف فضای داخلی باغ را قاب بندی می کند به طوری که وقتی زیر طاق آن قرار می گیرید با مناظری زیبا روبرو می شوید که از باغ، کوشک اصلی و فواره های آن تشکیل شده است. نکته جالب در مورد آب نماها این است که برای کارکرد آب نماها از برق استفاده نشده و جریان آب وارد برخی از سنگ ها می شود و پس از رسیدن به یکی از آنها به یکی دیگر از آنها می رسد که نقش زانویی را در سیستم های لوله کشی امروزی ایفا می کند. سپس آب به صورت فواره بیرون می زند و پس از عبور از حیاط سنگ فرش شده و ساروج و پس از عبور از حوض هایی که به زیبایی کنارهم قرار گرفته اند به غرفه اصلی می رسد. انتخاب و چیدمان گیاهان و درختان باغ شازده ماهان با درختان سر به فلک کشیده نقش بسزایی در هویت باغ دارد. این باغ با درختان پربارش مناظر رنگارنگ ودیدنی را در فصول میوه دهی به تصویر می کشد. در مجموع، این باغ مانند یک الماس گرانبها در مرکز کویر می درخشد.
25 کیلومتری کرمان و 6 کیلومتری شهر ماهان (جاده کرمان - بم)
پس از طی مسافت 25 کیلومتری از جاده کرمان - بم و 6 کیلومتری شهر ماهان به باغی زیبا بنام شازده می رسید. در داخل این باغ رستورانی دوست داشتنی در عمارت شاه نشین قرار دارد که گاهی در پارک پذیرای مهمانان است. پذیرایی برگزار خواهد شد. علاوه بر پذیرایی از گردشگران، امکانات مناسبی نیز برای اقامت شبانه مسافران در نظر گرفته شده است.

آموزش تصویری حرکات بدنسازی
مشاهده