۳ سال پیش

» مسافرت به دیدنی ترین و جذاب ترین روستاها

جذاب ترین مکان ها برای سفر و بازدید

در کشور پهناور ما که پر از جاذبه های تاریخی باشکوه و مناظر طبیعی خیره کننده است، این تنوع جاذبه ها، آن را به مقصدی شگفت انگیز برای مسافران داخلی و خارجی با هر سلیقه ای تبدیل کرده است. با این حال، برنامه ریزی یک سفر ایده آل را نیز دشوار می کند. در فصل تابستان که تعطیلات زیادی برای مسافرت رفتن دارید میتوانید یک سفر کامل را برنامه‌ریزی کنید که بهترین مقاصد ، مهم‌ترین جاذبه‌های و لذت‌ بخش‌ترین کارها را انجام دهید. بر روی ترجیحات شما با به دست آوردن اطلاعات کافی در مورد ، می توانید بیشترین بهره را از زمان خود ببرید، از جاذبه هایی دیدن کنید که با سلیقه شما سازگارترند و علاوه بر تجربیات معتبر، تجربیات منحصر به فردی نیز داشته باشند. مناطق روستایی یکی از جذاب ترین مکانها برای سفر و بازدید است و فروش محصولات روش معیشت روستاییان است. خرید صنایع دستی و محصولات غذایی محلی نکته مهمی در سفر به مناطق روستایی است. اگر چه میتوانید بسیاری از این محصولات را با قیمت بالاتر در شهر پیدا کنید، اما خرید آنها با قیمت کمتر از یک کشاورز یا تولید کننده عمده لذت بیشتری دارد.

روستای باب الحکم

در 8 کیلومتری غرب بردسکن قرار دارد که دارای آثار تاریخی از جمله آب انبار، حوض، خانه های قدیمی، حمام های قدیمی، گورستان های قدیمی و بادگیر است. آب انبار باب الحکم در دوره صفویه ساخته شده و شامل ورودی آجرکاری با تزئینات زیبا، مخزن پوشش گنبدی، بادگیر هشت ضلعی بر روی گنبد است.

مطلب مرتبط معرفی بهترین مقاصد سفر 2026- مقرون به صرفه، ایمن و پر طرفدار

عزمیغان

طبس یکی از زیباترین شهرهای استان خراسان جنوبی در ایران است. مانند بسیاری از شهرهای دیگر ، گروه متنوعی از مکان‌های گردشگری در طبس وجود دارد. می توانید هم روستاهای تاریخی و هم کویرها، دره ها و کوه ها را ببینید. یکی از مکان های طبس روستای ازمیغان است، مکانی منحصر به فرد که در آن شالیزارها و زمین های درخت خرما به هم می رسند.

در واقع مردم ازمیغان در روستای خود انواع میوه و سبزی میکارند. اما این کشت برنج و خرما در یک مکان است که ازمیغان را جالب میکند. این ویژگی است که در هیچ جای دیگری دیده نمیشود.رودخانه ای دائمی وجود دارد که از میان روستا می گذرد و به رشد بهتر محصولات کمک کرده است. بافت روستا شبیه روستاهای کویری دیگر است. بیشتر خانه ها از خشت، آجر لال خام، خاک و تکه های چوب ساخته شده اند.

آرامگاه سید محمد بن جعفر طیار در روستای ازمیغان قرار دارد و یکی از جاذبه های دیدنی آن است. این بنای مذهبی بر فراز یک کوه قرار گرفته است. چشم انداز بسیار خوبی به روستا دارد. این مقبره بارها در تاریخ آسیب دیده و سپس تعمیر شده است. بعد از خسارت زلزله شدید سال 1357 بود که برای آخرین بار تعمیر شد. با این حال، تاریخچه مقبره به سال های اولیه اسلام بازمی گردد. طبق اسناد تاریخی مسلمانان هنگام فتح خراسان محمد جعفر طیار را کشتند. این بدان معناست که مقبره در سال 29 یا 30 هجری قمری ساخته شده است.

تخت عروس یکی دیگر از مکان های گردشگری ازمیقان است. نام آن در لغت به معنای صندلی عروس است و دلیل آن این است که صخره ای بزرگ و سفید رنگ است که در انتهای دره ای قرار دارد که رود خانه ای نیز در آن جاری است.

در ازمیغان دو خط عربی مانند وجود دارد. برخی معتقدند که آنها متعلق به محمد جعفر بن طیار است.

یکی از شگفت انگیزترین دره های شرق ایران در نزدیکی ازمیغان قرار دارد. کال جنی نامیده می شود و در نتیجه سال ها فرسایش شکل گرفته است. اگر تصمیم دارید در دره قدم بزنید، به راهنمای محلی نیاز دارید. اما شما همچنین می توانید نمای آن را از بالا تماشا کنید.

ازمیغان در تمام فصول سال زیباست. در فصل بهار محیط طبیعی روستا بسیار چشم نواز می شود. در طول تابستان، مزارع برنج مسحور کننده می شوند. و در پاییز و زمستان می توانید از آب و هوای مطبوع و معتدل لذت ببرید. روستای ازمیغان در چهل کیلومتری طبس قرار دارد.

روستای پامنار

یکی از خوش آب و هواترین روستاهای دزفول در استان خوزستان است که در بین دو سد کرخه و دز قرار دارد. پامنار با مناظر دیدنی، طبیعت بکر و سکوتش گردشگران زیادی را به خود جذب میکند. اینجا بهشت دوستداران طبیعت و علاقه مندان به طبیعت گردی است.

از دزفول تا پامنار کمتر از یک ساعت با ماشین راه است. در جاده شهیون به سمت شمال شرقی دزفول حرکت کرده و تابلوهای راهنما را ادامه دهید. تابلوی روستا در جاده دریاچه (به معنی دریاچه) دیده می شود. شما همچنین می توانید بدون ماشین شخصی به مقصد برسید. اگر تاکسی نباشد باید در دزفول سوار ماشین شوید.

جاذبه اصلی این منطقه طبیعت لذت بخش است. در پامنار خوابگاه‌های سنتی وجود دارد که تجربه اقامت در خانه روستایی نزدیک دریاچه سد، خوردن غذاهای محلی و گپ زدن با مردم محلی را برای شما فراهم می‌کند تا از شرایط روستا قبل از ساخت سد و تغییرات پس از آن مطلع شوید.

گردشگران اغلب به ساحل دریاچه شهیون نیز میروند.آنها میتوانند از آنجا با قایق به جزیره برسند. جایی که ترکیب طبیعت و سکوت تجربه ای بی نظیر را رقم می زند.

همچنین می توانید قایق سواری را در کنار لذت بردن از ساحل و تماشای امواج کوچک دریاچه تجربه کنید. قایق های موتوری هم برای جزیره و هم برای سد آماده هستند. برای استفاده از آنها باید به اسکله روستا رفته و جزیره یا سد مورد نظر خود را انتخاب کنید.علاوه بر این می توانید ماهیگیری را در دریاچه شهیون تجربه کنید.

بعد از یک روز هیجان انگیز غروب زیبای پامنار در انتظار شماست. جایی که خورشید از پشت تپه ها شروع به غروب می کند و نور نارنجی خود را روی دریاچه می ریزد. اکنون بهترین زمان برای عکاسی در این منطقه است. آسمان شب نیز در این منطقه پر از ستاره است.

مردم محلی کاپو (نوعی سبدبافی سنتی) را از برگ درختان خرما تکان می دهند که یکی از صنایع دستی پررونق این منطقه است. پس از خرید کاپو می توانید از قلعه شاداب و قبرستان قدیمی آن دیدن کنید و به شهر بازگردید. برای آن باید از پامنار به جاده دریاچه برگردید. این قلعه از دوره ساسانی به جای مانده و ارزش بازدید دارد. قبرستانی قدیمی در پایین روستا وجود دارد که نقوش کنده کاری روی سنگ های ایستاده توجه شما را به خود جلب می کند.

جاذبه های گردشگری طبیعی و تاریخی روستای افین

استان خراسان جنوبی را می توان یکی از مناطق دانست که از نظر گردشگری بیشتر مورد بی توجهی قرار گرفته است. اگرچه جاذبه های گردشگری طبیعی و تاریخی قابل توجه و قابل توجهی در سراسر استان وجود دارد. روستای افین در نزدیکی گاین یکی از روستاهای هدف گردشگری در استان خراسان جنوبی است که در آن می‌توانید جاذبه‌های تاریخی جالبی را پیدا کنید.

این روستا دارای باغ های فراوان زرشک است که یکی از منابع اصلی درآمد مردم محلی روستای افین است. بازدید از این باغ ها در هر فصل از لطف منحصر به فردی برخوردار است.

از مهمترین جاذبه های تاریخی این روستا می توان به مسجد جامع افین اشاره کرد که در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. به نظر می رسد این مسجد در دوره تیموری ساخته شده است. بخش عمده ای از این بنا ویران شده و اکنون فقط دیوارها و گلدسته سالم باقی مانده است. محراب (محراب) در ایوان اصلی مسجد نیز جالب توجه است که با گچ بری های زیبایی مزین شده است.

در داخل بافت تاریخی روستا قلعه ای وجود دارد که شامل مسجد و مدرسه می باشد. قلعه دیگری نیز بر فراز کوهی مشرف به روستا قرار دارد که به آن قلعه کوه می گویند.

آسیاب آبی و چهار گنبد (به معنی چهار گنبد) از دیگر جاذبه های تاریخی این روستا هستند. نمایشگاه دائمی قوم نگاری افین نیز در نزدیکی آسیاب آبی این روستا برپا می شود و فرصت مناسبی را برای گردشگران فراهم می کند تا با فرهنگ، مشاغل قدیمی، آداب و رسوم و آیین های مردم این روستا آشنا شوند.

برخلاف اکثر شهرهایی که در مناطق خشک و نیمه خشک قرار دارند، در افین هوا نسبتاً خنک است و حتی در تابستان ها نیز مطبوع است. با این حال بهترین زمان برای سفر به این روستا فصل پاییز است که می‌توانید علاوه بر لذت بردن از جاذبه‌های تاریخی این روستای قدیمی، از روند برداشت زعفران در گاین نیز بازدید کنید.

روستای افین در هشتاد کیلومتری جنوب شرقی گاین در استان خراسان جنوبی قرار دارد. این روستا یکی از دهستان های شهرستان تازه تاسیس زیرکوه به شمار می رود.

جاذبه گردشگری روستای زونوزاق

استان آذربایجان شرقی با بیش از 26 روستای جاذبه گردشگری در صدر استان های ایران قرار دارد. از معروف ترین روستاها می توان به کندوان، اشتوبین، گل آخور، خوشکناب، اونسورود، زونوزاق، چیراغیل، اسکانلو، نوژه مهر، آقابابا، کاسین و سفید خان اشاره کرد. در بین این روستاها روستای تاریخی زونوزاق از نظر بافت و منظر روستایی استثنایی است. زونوزاق یکی از روستاهای پلکانی ایران است که از نظر وسعت بزرگ‌ترین روستا است

بر اساس شواهد باستان شناسی هسته اصلی این روستا به دوران صفویه و حتی قبل از آن برمی گردد. معماری این روستا منحصر به فرد است، ترکیب خشت قرمز و مصالح طبیعی، صحنه ای باورنکردنی را رقم زده است. صاحبان خانه ها از آنجایی که پشت بام خانه پایین، حیاط خانه بالاست، سقف خود را با همسایه های خود تقسیم کرده اند و بعداً این امر تا انتهای روستا تکرار شده است. قبرستان تاریخی زونوزاق با سنگ قبرهای قرن دهم از دیگر جاذبه های این روستا است.

مطلب مرتبط ونیز آلپ- جواهری در دل کوه‌های فرانسه

جاذبه گردشگری روستای نایبند

روستای نایبند طبس در صد و پنج کیلومتری دهستان کویر در دویست و سی کیلومتری جنوب شرقی شهرستان طبس در مسیر طبس - راور در استان خراسان جنوبی قرار دارد. این روستا در همسایگی خود به روستاهای چهل پایه، دربند، دیهوک، کوریت و پروده متصل است. روستای نایبند که بر اساس اسناد تاریخی به هزار سال قبل بازمی گردد، یک هزار و صد متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد. در متون محلی آمده است که در زمان حمله افغانها به ایران، ندرشاه افشار در سرزمین نایبندان اردو زد، در حالی که در صدد بیرون راندن دشمن در صورت ایران بود. مردم محلی نایبندان، این سرزمین بهشت مانند در دل کویر، به زبان فارسی با گویش خراسانی صحبت می کنند.

بافت و ساختار روستای نایبند نیز مانند ماسوله، ابیانه و بندر سیراف به سبک پلکانی (در لغت به معنای پلکان) شکل گرفته است. به این معنی که پشت بام یک سری از ساختمان ها به عنوان حیاط و خیابان های ساختمان های بالای آنها عمل می کند. روستای نایبند بر روی یک سنگلاخ بسیار بزرگ در دامنه کوه نایبند به ارتفاع سه هزار متر ساخته شده است. این کوه ها مانند دیوارهای طبیعی عمل کرده اند که از گسترش کویر لوت به نایبندان و روستاهای اطراف آن جلوگیری کرده اند. کوچه ها و خانه های این روستا نه برای پاسخگویی به خواسته های مردم، بلکه برای کنار آمدن با شیب زمین این منطقه ساخته شده است. زمین سنگ نایبند اجازه حفر چاله برای پی سازی یا چاه را نمی دهد.

بنابراین در نایبند مشاهده می شود که برخی از اتاق ها مانند ورودی، آشپزخانه و بسیاری از کوچه های روستای نایبند مسقف است و در اصطلاح محلی به آنها ساباط می گویند. مردم خراسان را از آفتاب سوزان محافظت می کنند و فضایی را برای تجمع و استراحت آنان فراهم می کنند. مصالحی که بیشتر در این خانه ها استفاده می شود، لپه خام، آجر و سنگ است. با استفاده از خاک تیره محلی، رنگ آنها خاکستری به نظر می رسد. از پرتوهای درختان خرما و برگ های خرما به عنوان پشت بام استفاده شده است. از ویژگی‌های معماری روستای نایبند استفاده از مرلن‌های مثلثی است که شن‌ها را در وزش باد فیلتر کرده و جریان آن‌ها را در بین ساختمان‌ها افزایش می‌دهد.

سه برج قلعه سیصد ساله نایبند. دیوارهای بلند اطراف روستا برای محافظت از منطقه به دیوارهای قلعه می پیوندند.

آب روستا و آبیاری نخل ها از چشمه های آب سرد و گرم و قنات ها تامین می شود. چشمه زردگاه و چشمه آب گرم دیگ رستم از جمله منابع آبی هستند. همچنین در ده کیلومتری نایبند چشمه آب گوگردی وجود دارد که خواص درمانی دارد. پناهگاه حیات وحش نایبندان، بزرگ‌ترین منطقه حفاظت‌شده ایران، در زمینی حدود یک میلیون و چهارصد و بیست و دو هزار هکتار وسعت دارد. در این منطقه غاری به نام غار هایناس وجود دارد که گله هایی از این حیوانات در آن زندگی می کنند. برخی دیگر از گونه های جانوری که در این سرزمین زندگی می کنند عبارتند از: ببر، یوزپلنگ، گربه شنی، روباه، روباه روپل و روباه بلاندفورد، نادرترین نژاد روباه. قوچ، میش، بز وحشی، بز، خارپشت ایرانی و خرگوش را نیز می توان نام برد. برخی از پرندگانی که در آنجا یافت می‌شوند، پلسکه زمینی هستند، بوستارد، کبک، غلتکی، رجوع کنید به کبک، ماسه تاجدار، ماسه زار شکم سیاه، جغد عقاب اوراسیا، شاهین، کاستر، شاهین ساکر، عقاب طلایی، و مرغ خراطین. Prunus scoparia، prunus eburnea، انجیر وحشی، هالوکسیلون، مایه شیر و زیره از گونه های گیاهی تشکیل دهنده پوشش گیاهی این اراضی هستند.

مقصد گردشگری روستای رویین

روستای روین یک مقصد گردشگری در شمال شرق ایران است. علاوه بر منابع طبیعی و میراث فرهنگی، گویش مردم محلی یکی دیگر از دلایل جذب گردشگران علاقمند به فرهنگ است.

رویین یا روئین یکی از روستاهای شهرستان اسفراین در خراسان شمالی است. مردم رویین به زبان تاتی صحبت می کنند که به زبان تالشی نزدیک است. اگرچه اطلاعات بسیار کمی در مورد تاریخی که مردم برای اولین بار در آنجا سکونت کردند، وجود دارد، گمان می رود که تاریخ آن به دوره تیموریان بازمی گردد. تاریخچه روستا را نیز در سندی می توان جستجو کرد که متعلق به سال 833 هجری قمری است. شخصی که در حال عبور از این منطقه بود، دوازده روستا را نام برده که یکی از آنها رویین است.

روستای روین با آب و هوای معتدل کوهستانی، مقصدی تابستانی به شمار می‌رود که از زمستان‌های سرد و برفی بهره می‌برد. این روستا در تابستان مورد بازدید مردم شهرهای اطراف مانند بجنورد و اسفراین قرار می گیرد. این روستا در دل یک دشت سرسبز وسیع قرار دارد. ساختار آن در ترکیب با باغ های میوه نمونه ای از معنای واقعی یک روستا است.

رویین یکی از معدود روستاهایی است که امروزه نیز می توان در آن کارگاه های تنور یا کوره ها و صنعت کوندسازی را دید. با این حال صنایع دستی بی نظیر رویین چادرشب است. این هنر دستی همچنان به شکل سنتی و با دست ساخته می شود. Rooien به عنوان زادگاه این صنعت شناخته می شود. در سال 1389 بود که رویین به عنوان اولین روستای نساجی سنتی ایران به ثبت رسید. روستاییان رویین بیش از سیصد دستگاه ماشین دارند و چادرشب و انواع دیگر منسوجات مانند حوله و شال را تولید می کنند.

سیصد و پنجاه تا چهارصد نفر از مردم رویین ارتباط مستقیمی با صنایع دستی چادرشب یا سایر منسوجات دارند. تولید نخ، پارچه بافی و فروش آن از جمله مشاغلی است که با این صنعت برای روستاهای رویین فراهم شده است. به همین دلیل است که چادرشب یا نساجی سنتی روئین موفق به دریافت نشان ممتاز یونسکو شده است. سالانه بیش از صد و پنجاه متر مربع منسوجات در این روستا تولید می شود.

دیدنی ترین روستا آق اولار و مریان

روستاهای آق اولار و مریان از دیدنیترین روستاهای گیلان هستند. جزء شهرستان تالش محسوب می شوند. این روستاهای روستایی به ویژه در فصول گرم سال بین گردشگران بسیار محبوب هستند. از تهران تا تالش تقریبا شش ساعت راه است. پس از گذشت سی کیلومتر، در حالی که به کوه نزدیک می شوید، حومه شهر مریان در انتهای جاده منتظر شماست. مسیر بین تالش و مریان بسیار دلپذیر است. مسیری کوهستانی که از میان جنگل میگذرد. وقتی صحبت از مکان های مرتفع می شود، ممکن است فقط به فیلبند فکر کنید! اما مریان نیز در ارتفاع 1080 متری از سطح دریا قرار گرفته است. جاییکه کوه ها کاملا پوشیده از جنگل های سرسبز به نظر می رسد و تا جایی که می بینید سرسبزی است.

درختان سیب و آناناس زیادی در جنگل وجود دارد و اطراف روستا را مزارع گندم طلایی احاطه کرده است. گرگان رود از کنار روستا در مسیر دریای خزر می گذرد و بر زیبایی این مکان می افزاید. مریان از سمت غرب به آق اولار می رسد که در آنجا می توانید آثار تاریخی زیادی را ببینید. نه تنها طبیعت یکی از جاذبه های قابل توجه این مکان است، بلکه دارای گورستان باستانی منسوب به قبل از میلاد است. از مریان شروع می شود و به آق اولار ختم می شود. قبرها مانند سردابه شامل سه طبقه است. بنابراین، این مکان باید مدتها مسکونی بوده باشد.

حمام مریان یکی دیگر از آثار تاریخی است که در اینجا از اواخر صفویه یا اوایل دوره قاجار بجای مانده است. کاخ سفید یا کاخ سردار امجد در آق اولار در زمان مظفرالدین شاه قاجار و در زمان فرمانداری روستا ساخته شد. در حال حاضر کاخ سردار امجد به اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری تبدیل شده است. حسینیه، مسجد شیرخان و مقبره پیرعلی از دیگر جاذبه های این شهر است. بهترین زمان برای سفر به مریان و آق اولار بین اردیبهشت تا مهر است، البته طبیعت گردهای حرفه ای زمستان های برفی دیدنی آن را از دست نمی دهند.

زیباترین جاده های ایران شهرستانک

مسیر بین کرج و چالوس یکی از زیباترین جاده های ایران است. در اطراف این جاده جاذبه های زیادی وجود دارد. شهرستانک، یک منطقه زیبای روستایی، یکی از آنهاست. فاصله شهرستانک تا کرج حدود 70 کیلومتر است.

از آنجایی که شهرستانک در فاصله کوتاهی از تهران قرار دارد، به مقصدی جذاب برای سفرهای یک روزه به ویژه برای تهرانی ها تبدیل می شود. برای سفر به این روستا قبل از رسیدن به گچسر، چند کیلومتر بعد از روستای آسارا، باید از مسیری عبور کرد. مسیر فرعی حدود 10 کیلومتر است.

مسیر پیاده روی جذابی به این روستا وجود دارد. این مسیر از قله توچال شروع می شود و به روستا ختم می شود و برای علاقه مندان به کوهنوردی مناسب است.

یکی از جاذبه های گردشگری شهرستانک کاخ ناصری است. ییلاقی سلطنتی و متعلق به دوران ناصر الدین شاه قاجار است. امروزه بیشتر قسمت های این کاخ ویران شده است. در نزدیکی کاخ ویران کتیبه ای سنگی وجود دارد که مربوط به دوران مذکور است.

اگر به آثار تاریخی علاقه دارید، قلعه شهرستانک باید پیشنهاد خوبی باشد، متاسفانه قلعه نیز ویران است و تنها دیوارها باقی مانده است. برای بازدید از قلعه، باید به بالای کوه بروید.

جاذبه های طبیعی فراوانی در شهرستانک وجود دارد. رودخانه ای در نزدیکی کاخ ناصری جاری است، حتی یک آبشار در سرچشمه وجود دارد.

معماری ایرانی فضاها و مفاهیم خاصی دارد که واقعا منحصر به فرد است، یکی از آنها کوچه بق است. نوعی گذرگاه باریک بین باغ‌هایی است که با دیوارهای سفالی احاطه شده‌اند و شاخه‌های باغ در بالا برای سایه‌اندازی، در برخی موارد خندقی در بین آن‌ها وجود دارد. شهرستانک خوچه‌باق‌های زیادی برای پیاده‌روی دلپذیر دارد که بیشتر آن‌ها متعلق به یک قرن پیش هستند.

چشمگیرترین جاذبه طبیعی شهرستانک ارس قدیمی که در گویش محلی به آن هوراست میگویند. باید حدود 2500 سال قدمت داشته باشد. بهترین زمان برای سفر به شهرستانک بهار است، اما تابستان ها به اندازه کافی خنک است که میتوانید یک سفر داشته باشید. پاییز فصل جادویی در شهرستانک است، باغ‌ها قرمز، نارنجی و زرد می‌شوند و برگ‌های در حال ریزش فضایی زیبا می‌سازند.